Odeszła Barbara Podmiotko

Barbara Podmiotko
(14 stycznia 1945 - 24 października 2014)
fot. Michał Sadowski (zdjęcie z 1998 r.)

Pani Barbara Podmiotko... dla mnie jedna z ważniejszych postaci z Programu Trzeciego. Wielka miłośniczka, znawczyni i popularyzatorka muzyki francuskiej. Przygotowała i prowadziła wiele audycji muzycznych i chociaż przekonywała swoich słuchaczy,  że ważna jest "Piosenka nie tylko francuska" i że "Piosenka to mały teatr", to ja wiem, że zawsze, gdy w Trójce usłyszę piosenkę francuską, pomyślę o Pani Barbarze i o tym, jak bardzo chciałabym się znowu zasłuchać w to, co brzmi "Pod dachami Paryża".

...ten stary dobry orleański jazz

Jazz weteranów

To gra Phil Woods to gra Phil Woods ze swoimi
a więc kontrabas
nagły tupot strun
po schodach dźwięków
i każdy dźwięk osobny wyrazisty
A trąbka
Kiedy trąbka gra
to jakby rozbłysnął w ciemności
elektrokardiogram serca
fortepian stuka jak zbiorowy puls
zaś perkusista kiedy już uderzy
ogłasza chwile królestwa i chwały
Lecz kiedy Phil
kiedy Phil Woods podniesie saksofon
przez instrumenty przebiega nagły dreszcz
rozmowa teraz wzlatuje na szczyty
Phil Woods to średniej wagi chłop w skórzanej czapce
gdy wyczekuje kołysze się lekko
jakby melodia była srebrną rybą co z nim tańczy
Wspaniali - bo nie czują się wcale wspaniali
Jak gdyby to nie oni jakby to w nich grał
ten stary dobry orleański jazz

(americana, 1998)

Julia Hartwig: Janis. W: Wiersze wybrane. Biblioteka Poetycka Wydawnictwa a5 pod redakcją Ryszarda Krynickiego. Tom 69. Wydawnictwo a5, Kraków 2014 (wydanie z płytą CD), s. 286

Phil Woods z William Paterson University Jazz Orchestra (2008)

Nocne muzyki

Nocne muzyki

Błękit nocnych marzeń

szelest wiatru za oknem

za ścianą

ktoś cicho słucha

Toccaty i Fugi Bacha

W ciemności dźwięki

rozsypują się w powietrzu

szklanym wodospadem

kaskadą uczuć

szaloną feerią doznań

błyskiem księżycowego światła

na który są nanizane

srebrne dzwoneczki

jak senne marzenia

śpisz tak spokojnie

wtulona w muszlę ramion

jak mała dziewczynka

pachniesz słodkimi migdałami

i szczęściem

moc już odpływa powoli

na grzbiecie

białego jednorożca

nie chcę

by świt zajrzał za szybko

purpurowym promieniem

wschodzącego słońca

niech ta chwila przedświtu

chwila szczęścia

trwa jak najdłużej

niech trwa

Marek Czerwiec-Dzierżymirski: Nocne muzyki. W: Srebrzystość. Wydawnictwo KryWaj Krystyna Wajda, Koszalin 2014, s. 48

Pamiętam głos Joplin...

Janis

Jeśli zażywasz już pewnej sławy
a ponad wszystko pragniesz uwielbienia tłumów
umrzyj młodo
zostaniesz wybrańcem bogów

Janis Joplin
jej zachrypły śpiew
budzący entuzjazm milionów
Beznadziejne wołanie o pomoc
triumfatorki estrad

Żałuję że cię urodziłam - powiedziała matka
kiedy Janis próbowała wrócić do Kansas
budząc sensację na ulicach rodzinnego miasta

Pamiętam głos Joplin dobiegający pewnego ranka
z sąsiedniego pokoju naszego mieszkania na Long Island
i ten refren
zaśpiewany ochrypłym niskim głosem
"Buy me a color TV"

To nie była płyta
to z niewiarygodną wiernością intonacji i dźwięku
naśladowała jej głos
moja córka

(americana)

Julia Hartwig: Janis. W: Wiersze wybrane. Biblioteka Poetycka Wydawnictwa a5 pod redakcją Ryszarda Krynickiego. Tom 69. Wydawnictwo a5, Kraków 2014 (wydanie z płytą CD), s. 425

Janis Joplin - Pappi - obraz olejny (2008)