 |
| Druga miłość |
"Gdy Rob zaczął grać, Agnes wiedziała, że się rozpłacze. Tak reagowała, kiedy w kościele śpiewano znajomy hymn, kiedy partia skrzypiec w symfonii była wyjątkowo przejmująca, nawet na meczach baseballu, kiedy tenor intonował hymn narodowy. Muzyka była czymś w rodzaju spustu, który uwalniał emocje zwykle trzymane pod kontrolą. Szacunek. Wdzięczność. Wrażenie czegoś większego niż ona sama. Smutek. Ból serca. Samotność. "
Anita Shreve: "Druga miłość". Prószyński i S-ka 2009, tłum. Alina Siewior-Kuś
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.