 |
| Sztukmistrz z Lublina |
"Nadjechał wóz, a na nim wiejscy państwo młodzi w
towarzystwie kapeli. Grajkowie piłowali małe skrzypki i śpiewali jakąś
przeciągłą melodię. Z wozu wypełnionego wiejskimi dziewczętami, stłoczonymi jak
stado gęsi, zabrzmiała piosenka poprzysięgająca zemstę mężczyznom:
Czarna jestem, czarna.
Poczernię się jeszcze.
Będę najczarniejszą,
Jaką pokochałeś.
Biała jestem, biała,
Pobielę się jeszcze.
Ujrzysz mnie, zatęsknisz,
A ja cię nie zechcę."
Isaac Bashevis Singer: „Sztukmistrz z Lublina”. Mediasat
Poland, Kraków [b.r.], s. 32-33, tłum. Krystyna Szerer
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.